Hoorde ik daar mijn moedertaal?
Of heb ik me vergist? - Nee, het klopt. Ik ben Matobaanse.
En nog wel een hele mooie.
Kun je die bus volgen?
Weet je wie ik ben? - Ja.
Je bent een moordenaar. Je hebt Ajene Xola laten ombrengen.
Je hebt een zwaailicht, waarom gebruik je het niet?
Wie heeft je die onzin verteld? - Waar is mijn broer?
Je broer? Ik weet niet eens wie jij bent.
Je hebt de verkeerde bus gekozen om zo'n straffe uitspraken te doen.
Jullie hebben een ontmoeting geregeld met Philippe Broullet.
Je kent hem. - Nee, en er is ook niks geregeld.
Maar iemand wil dat je denkt dat ik Ajene Xola vermoord heb.
Ik geloof je niet. - Je moet me geloven.
Waarom? - Omdat ik met Xola zou gaan samenwerken.
In ons eentje schoten we niks op.
Hij heeft de mensen, ik heb het geld.
Zijn dood zou voor iedereen nadelig zijn, vooral voor mij.
We stappen uit.
Controleer de kamer achterin.
Doorzoek de andere kamer.
Ik neem de kast. - Ik neem het bed.
Er ligt een lijk in de kast. - Jamal?
Ja, ik bel het bureau. Wat is het hier donker.
Wacht even.
Waarom die zaklampen?
Dat is nogal onbeleefd.
Wat doe je zo ver van je thuis? - Werken en hopen.
Net als ik dus. - Dat betwijfel ik.
En je werkt voor...
Ik ben tolk bij de Verenigde Naties.
Zo zijn ze, ja. Allemaal gepraat zonder echte betekenis.
U heeft liever oorlog? - Ik doe liever zaken.
Even allemaal luisteren. We hebben een probleem.
Wij anders ook. We zitten in dezelfde bus als Mohammed,
Silvia Broome en Kuman-Kuman.
Wat? - Zitten jullie in dezelfde bus?
Met de verdachten.
Ga onmiddellijk met Silvia Broome uit die bus.
Dat kan niet. We rijden al.
Heeft die kamergenoot iets bij zich?
Heeft hij iets? - Een schoudertas.
Waar heeft hij hem? - Op z'n schoot. De hele dag al.
Allemachtig. - Kunnen jullie bij hem komen?
Dan hebben ze ons door.
Ondanks al die vlaggen hier, doen landen er niet meer toe. Alleen bedrijven.
Multinationals. Zo zit de wereld in elkaar.
Je ziet het verkeerd.
Je bent nog jong. Je komt er later wel achter.
Hoe heet je broer?
We stoppen. - Je hebt wel lef om hier te komen.
Ik zal kijken of we iets over hem weten.
Maar besef wel dat ik niet de oppas van je broer ben.
Begrepen? - Ja. Bedankt.
Wat gebeurt er?
We zijn gestopt en ze stapt uit.
Wat gebeurt er? - Mijn mannetje stapt ook uit.
Blijf praten, wat gebeurt er? Heeft hij de schoudertas bij zich?
Die heeft hij bij zich, maar ik denk dat hij me doorheeft.
Ik volg hem wel.
En Kuman? - Die blijft zitten.
Wilt u in de auto stappen, Ms Broome?
Ga daar weg.
Ik hou Gamba in het oog. - Ik blijf bij Kuman.
Nee, nu uitstappen. Iedereen eruit. Nu meteen.
Die kerel vergat zijn lunch.
Ik sta hier op Nostrand Avenue in Crown Heihgts,
waar net een gewetenloze slachtpartij plaats vond.
...helpen de slachtoffers van een schijnbaar terroristische aanslag
Deze taferelen kennen we meer van het Midden-Oosten.
Er is nog geen verklaring. Maar onbevestigde rapporten
vermelden dat Kuman-Kuman, de verbannen Matobaanse revolutionair zou zijn...
Gaat het? - Ja.
En Doug?
Dit is Ron Ferguson, rechtstreeks vanaf Nostrand in Brooklyn,
waar net na half elf deze ochtend...
Met ons is alles in orde.
...het geweld verplaatst zich nu naar het hart...
Het dodental loopt op tot zeventien...
...wereldwijd gezien als de opvolger van Edmond Zuwanie...
Tunnels en bruggen zullen minstens twaalf uur gesloten zijn...
...een vermoedelijke terroristische aanslag door Ajene Xola...
...Zuwanie is nog steeds van plan om de AV toe te spreken.
Wat deed je op die bus?
Bedankt voor het thuisbrengen.
Er is net iemand gesneuveld. Een jochie nog maar.
Hoe ken je Kuman? - Niet. Ik heb hem nooit eerder ontmoet.
Nou lieg je weer. Zolang je leugens niet uitkomen, vind je dat je de waarheid zegt?
Ik lieg niet. Hij kon me misschien helpen. - Waarmee?
Dat kan ik niet zeggen. Anders vallen er misschien slachtoffers.
'Vallen er misschien slachtoffers?' Er is een hele bus met mensen opgeblazen.
Wie dan? Iemand die je kent? Iemand die hier mee te maken heeft?
Nee. - Jij? Waarom ben je uit Afrika weggegaan?
Dat heb ik al gezegd. - Nee. Waarom ben je hierheen gekomen?
Hou op. - Verdomme.
Hou op met schreeuwen. - Hou dan op met liegen.
Doe ik niet.
Ik zat net op die bus die is opgeblazen. Ik kan niet nadenken met dat lawaai.
Dat ben ik niet.
Doe normaal.
Dat ben ik niet. - Dat ben jij wel.
En ik kan het weten want ik breng je thuis
en ik hou je in de gaten en zo, dingen die ik niet hoef te doen.
Het was eenmalig. Dat doe ik nu niet meer.
Na de betogingen en nadat mijn ouders en zusje werden vermoord,
werden de wapens getrokken.
Dat was de enige manier om aandacht te trekken.
Ik heb een jongen gedood die mij voor een paar euro vermoord zou hebben.
Ik heb hem door het hoofd geschoten zodat hij mij niet kon neerschieten.
Daarna gaf ik het geweer aan mijn broer en zei hem dat ik er genoeg van had.
Hij riep me na dat ik een lafaard was toen ik wegliep.
Onze ouders zijn dood en Zuwanie leeft nog.
Mijn broer zou geen vlieg...
Dat is het laatste wat hij tegen me zei.
Door hem mijn aantekeningen te sturen denk ik nog contact met hem te hebben.
Maar hij leeft nog wel. Dat weet ik zeker.
Maar ik heb geen contact.
Ik loog omdat ik bang was.
Bang dat hij er iets mee te maken zou kunnen hebben.
Zonder leugens zou ik niet bij de VN beland zijn.
Alleen zij kunnen iets veranderen.
En ik heb over Ajene Xola gelogen
omdat ik van hem hield. Ooit.
Totdat mijn huidskleur mee ging spelen.
Huidskleur werd een politieke factor.
Ik heb Afrika met lege handen verlaten. Zonder gezin, broer of geliefde. Niets.
Enkel met het geloof dat je er alleen met woorden en mededogen uitkomt.
Hoewel dat meer tijd vergt dan geweld.
Waar ga je naartoe?
Je gezicht zit vol met bloed.
Dan kun je dat soort uitspraken niet doen.
Juist daarom moet Dr Zuwanie de kans tot spreken krijgen.
Deze terreurdaad was tegen jullie gericht.
In het hart van de Verenigde Naties.
Ik kan het niet aanhoren. - Laat jullie niet intimideren.
Ook Dr Zuwanie niet.
Waar moeten we zijn? - In de badkamer.
Onderzoek dit en bezorg het meteen terug.
Heeft hij een briefje achtergelaten?
Heb je het gelezen?
Natuurlijk wel.
Wil je het voorlezen?
'Lieve Silvia, ik kwam je iets vertellen, maar dat heb ik niet gedaan.
Ik wilde wel, maar toen ik je zag wist ik niet hoe.
Ik zei dat ik niet wist waar Simon is. Ik loog.
Hij was er die dag ook bij. Hij werd door een jongetje neergeschoten.
Ik zei niks omdat ik een lafaard ben. Simon was moediger dan ik.
Ook jij bent moediger dan ik. Het spijt me.'
Het spijt me.
Dat laatste zeg ik.
Zo moeten mijn vrienden zich voelen als ze mij willen troosten.
Het is wel goed. - Dat zeg ik ook altijd.
Hij liet dit met het briefje achter.
Het enige wat ik wilde...
behalve haar terugkrijgen, was om met rust gelaten te worden.
'Door getuigen bevestigd.'
'Door de politie opgehangen.'
'Doodgeschoten.'
'Doodgestoken.'
Niet huilen.
- Ik huil niet.
Je hoeft niet te huilen. - Doe ik ook niet.
Want ik ben bij je en ga niet weg. Dat beloof ik.
Kijk me aan. Ik zal voor je zorgen.
We zullen voor elkaar zorgen.
Ik zal voor je zorgen.
'Joel en Mary Broome, gedood door een landmijn.'
'Alexandra Broome, gedood door een landmijn.'
Beloofd?
Ik beloof het.
'Simon Broome, doodgeschoten.'
Ik beloof het.
Xola is dood. Kuman is dood.
Voor wie werk jij?
Niet aanraken. - Daar ga je dood aan.
Ze is er niet. Kijk op het dak.
Wat heb je? - Iets met haar kredietkaart.
Het is Jean Gamba. Hij is de bommenlegger.
Is hij ook de huurmoordenaar? - Dat zou wel mooi uitkomen.
Maar ik betwijfel het.
Hij wilde haar vermoorden.
En toen? - Ik heb hem neergeschoten.
Jammer. Hij had informatie kunnen geven.
En Ms Broome? - Verdwenen.
Heeft hij haar gedood? - Ze was al weg toen hij er aankwam.
Mag ik boven even rondkijken? - Wacht even. Dino?
Wil jij met Mr Lud mee naar boven gaan?
Brian, kun jij de politie... - Keller? Ga toch slapen.
Ik wil hier op haar wachten. - Echt niet.
Morgen moet je weer fris zijn. Woods? Breng hem naar huis.
Rijd maar een rondje. - Je hoorde hem toch? Je moet naar huis.
En als ze met zijn tweeën of drieën zijn? Gaan we er nu halverwege vandoor?
Het zijn geen familieleden of vrienden. Zo heb je het zelf gezegd.
Het gaat erom dat er iemand sneuvelde. Dat wil ik niet nog een keer.
Eén rondje en dan naar huis.
Hallo? Ben je er?
Ik ben in orde, maar ik kan nu niet met je praten.
Je had gelijk. Mijn broer had gelijk.
Dit gaat te lang duren, Tobin. Ik ga terug.
Over die nummers die op de muur van Jamal stonden:
Een pizzakoerier, een sekslijn, een gereedschapszaak en een mobiel nummer.
Ga achter dat mobiele nummer aan.
Met Mo. - Zeg het maar.
Ze heeft een vliegticket geregeld. - Ga alle vluchten naar Zuid-Afrika na.
En als ze er tussen staat?
Zorg dat ze me belt.
Hij is geland.
Is dat hem?
In de tweede wagen.
Dat mobiel is van Jean Gamba. - Heb je de gesprekstijden voor je?
Werd er eergisteren om half vier gebeld?
Eergisteren om half vier? - Ja, om half vier.
Laat Lewis dat nummer bellen. Jij blijft in contact met mij.
Je spreekt met Lewis. - Ik bedoel Clark.
Hij heet King en belt al. - Verbind me door.
Wie belde hij na die explosie op de bus?
Met King. Hij belde met een zendingspost in Matobo.
Naar Lud? - Nee. Met ene Marcus Matu.
Zoek uit wie dat is.
Ze heeft voor negen uur geboekt.
Ik ben er bijna. - Bel me als je bij de ingang bent.
Er zijn hier ook alleen maar nieuwe wolkenkrabbers bijgekomen.
Het is 23 jaar geleden, Dr Zuwanie. Er is veel veranderd.
Het is erop achteruit gegaan.
Het plezier vermindert.
Waar is Second Avenue? - Eerst moeten we de brug over.
De brug is mooi versierd.
De vorige keer was ze versierd met bloemen ter verwelkoming.
Die vlucht vertrekt van baan 1. - Bedankt.
Ik ben er. Ze heeft nog niet ingecheckt. - Hou me op de hoogte.
Kunnen we ze vasthouden om wat tijd te winnen?
Je kunt het proberen maar het ligt toch echt aan hem.
Hier werd destijds een parade gehouden.
Het was één grote confettiregen.
Moordenaar.
Dit is Second Avenue.
Ben jij op de ambassade? - Ja, maar hij niet.
Niemand weet waar hij is. - Ze weten het wel, maar zeggen niets.
Heb je zijn foto? - Ja.
Fax hem naar de veiligheidsdienst. Zoek zijn adres op en ga daarheen.
Nog acht minuten.
Blijf er dicht op.
Agent Keller?
Hij is hier, ik zag hem. Hij is binnen. Verspreid z'n signalement.
Goed. Volgende.
Ga door.
Daar is het.
Geluidstest, alstublieft.
Dames en heren, vlucht 178 naar Johannesburg is klaar voor vertrek.
Begeeft u zich alstublieft naar gate 1. Dank u.
Geluidstest alstublieft. Bedankt.
De Vergadering opent met een rede van de president van de republiek van Matobo.
Namens de Algemene Vergadering heet ik welkom in de VN,
Dr Edmond Zuwanie, president van Matobo,
en ik nodig hem uit het woord te richten tot de Vergadering.
Meneer de president, secretaris-generaal,
op dit moment ligt mijn geliefde land onder vuur.
Zoals u gisteren zag in Brooklyn, laten de terroristen zich door niets weerhouden.
Hoe moet ik mijn land beschermen tegen zulke vijanden?
Ik geef toe dat ik hard optrad tegen... - Met King.
...zoals we allemaal zullen moeten doen. - Matu is niet hier.
Je zei dat zelfmoordenaars profielloos zijn, hè?
...die het kwade en gewelddadige van terrorisme kent...
Je moeder en je zus krijgen maandag hun geld.
Dit is niet zijn appartement. - Je hebt het goed gedaan.
Niemand hier zal lang leven. Het is een verpleeghuis voor Aids-patiënten.
...met onmiddellijk geweld... - Volgens mij worden we erin geluisd.
Ik werd verplicht dit te doen.
Het is het doel van mijn administratie
om deze brutale methodes af te zweren. - Haal hem van het podium.
Om deel te nemen in de formatie... - We moeten weg.
Ik wil spreken.
Hij is in orde.
Blijf hier, ik neem de trappen. - Waar is Keller?
Geen beweging.
Gelukkig keek ik omhoog.
Hij is van de ambassade. - Weet ik. Doe je wapen weg.
Dr Zuwanie.
Ik weet nog toen u hier was.
Er was bijna een moord gepleegd.
We zagen het thuis op de televisie.
Mijn familie en alle andere families. Het was net als met de Beatles.
Ik was net op tijd. Hij stond op het punt hem te doden.
Een leider die een moordaanslag overleeft, wint zoveel vertrouwen
dat hij aan de macht blijft en er van kan genieten.
We waren zo trots op u.
Daar stond u dan. De hele wereld luisterde.
Daar moet u afblijven.
Omdat ik geen handschoen draag?
Hoe heet je?
Silvia, wiens familie u heeft vermoord.
Wat heeft u in uw hand? - Dat is uit voorzorg.
Wat heeft u in uw hand? Hij moet wel raar hebben opgekeken.
Hij dacht dat deze geladen was, nietwaar?
Waar is iedereen? - Maar u wist wel beter.
Geef me die kogel.
Heel m'n leven zag ik u met dit wapen. U heeft er het land mee gered.
Laat dat wapen vallen. - Ik leg het al weg.
Ik zit bij de Geheime Dienst.
Maar u heeft het er ook mee vernield.
Hij draagt een Glock-pistool bij zich. - Code 100 in de geluidskamer.
Kijk er maar eens in.
Kijk erin.
Kijk uit. Hij heeft AIDS. - Je kunt dit nooit bewijzen.
U kunt makkelijk schuld bekennen. U bent maar een werknemer, nietwaar?
Hij is gearresteerd. Ze komen eraan. - Het arrestatieteam zit in de buurt.
Alles in orde? - Ja. Waar is Zuwanie?
Hij zit veilig in een kamer. Wat is er gebeurd?
Gewoon een opzetje om al die doden en die volkerenmoord goed te praten.
Hoor je me? Ze zit niet op dat vliegtuig.
Navraag bij hotels en haar vrienden leverde niks op. Niemand kent haar echt.
Maar ik wel. - Goed. Waar is ze dan?
Ze zei dat ze naar huis ging. - 'Mijn broer had gelijk om terug te gaan.'
Terug waarheen? Waar naartoe?
Wat had je daar zo laat nog te zoeken? - Een evacuatie, ik ging nog iets halen.
Het duurt te lang... Van mij mag hij weg.
Ze is hier. Ze zit al de hele nacht in die kamer.
Hoe kon zo'n goed iemand...
Hoe kon je ons zoveel geven?
Zoveel.
En toch meer wegnemen?
Zit hij daar binnen? - Ja.
Hou iedereen buiten.
Ik ben het.
Ik kom alleen naar binnen.
Geef me vijf minuten.
Doe de deur dicht.
Doe dicht. - Doe dit niet.
Het was opgezet spel om zijn wandaden goed te praten.
We kunnen hem vervolgen. - Ik heb hem nu te pakken.
Hij zal in de cel sterven. - Hij moet net zoals Simon sterven.
Dat is zo gebeurd. Dan moet jij verder.
Het ziet er niet best voor u uit. Die zogenaamde moordenaar is dood.
Uw beveiligingshoofd komt er onderuit.
We hebben Lud en het wapen. U wordt tweemaal berecht.
Hij is al een keer berecht. - Het is afgelopen.
Dat maakt niks uit. - Luister even naar me, Silvia.
Ik zei dat ik hem zou laten verzuipen.
Die kerel die mijn vrouw zich te pletter liet rijden.
Maar ik zou het niet doen. - Dat zou je wel moeten doen.
Helemaal niet. Ik wil niet mijn hele leven in rouw gedompeld zijn.
Wegwezen.
Dat gaat niet. Doe dat wapen weg.
Dat kan ik niet. - Jawel. Leg het weg.
Dat kan ik niet.
Ga gewoon weg.
Zo moet het nu eenmaal.
Zo leg je een wapen weg.
Alsjeblieft.
Schiet hem neer en hij is dood.
Maar jij ook.
En dan weet ik niet wat ik moet doen.
Leg toch weg.
Lees het!
Lees het.
Waar? - Het begin. Lees het.
'Door alle schoten...' - Luider. Net als toen je het schreef.
Toen je er in geloofde.
Toen je meende wat je zei.
'Door alle schoten hoor je ze bijna niet,
maar mensenstemmen haal je tussen al het geraas uit.'
Je haalt ze... - Je haalt ze tussen...
oorverdovend lawaai uit. Zelfs...
Zelfs als het niet geschreeuwd wordt.
Geschreeuwd. - Zelfs als...
Zelfs als het gefluisterd wordt.
Zelfs het zachtste gefluister overstemt een leger...
Als...
...als het de waarheid verkondigt.
Dat jongetje symboliseert mijn land.
Hove Vambi...
gedood door een landmijn.
Alexander Mungoshi...
Charles Kufomo...
Ruth Kufomo...
Gedood terwijl ze hun huis beschermden.
Robert Chenjari...
Benita Matkudzi...
Verbrand tijdens een demonstratie.
Edgar Sakuro...
Masumi Bamcha...
John Enkumo...
Yvon Enkumo...
Bij deze maak ik bekend... - Steven Gawanda.
dat de Veiligheidsraad - Xola Gawanda.
unaniem heeft besloten... - Steven Shamere.
dat Zuwanie, president van Matobo, - Stambuli Watiku... Esther Tikembu...
bij het Internationale Gerechtshof in Den Haag wordt voorgeleid
voor misdaden tegen de mensheid.
Simon Broome, doodgeschoten in een voetbalstadion.
Hoe ging het?
Jij had ze gezegd dat ik geen gevaar voor de gemeenschap vormde.
Dat was gelogen. - Bedankt.
Ze geloofden je niet.
Ze sturen me terug. Ik wilde afscheid nemen.
Het zit wel goed. Ik keer naar huis terug.
We hebben nooit...
Ik ben er nooit aan toegekomen te zeggen hoezeer ik Afrika mis.
We zijn aan meer dingen niet toegekomen.
Je hebt daar toch niemand meer?
Nee, daar hou ik ze in gedachten.
Wel eens in Afrika geweest?
Alleen vliegvelden. Nooit een leeuw gezien.
Wanneer vertrek je? - Morgen.
Nu zijn we niet meer 'kepéla':
We staan aan dezelfde kant.
Je weet maar nooit wie je tegenkomt.
Inderdaad.
Laat je me weten hoe het gaat?
Dat zul je altijd weten.
Hoe heette ze?
Omgekomen bij een auto-ongeluk in Santa Fé...
23 dagen geleden.
Rust in vrede?
Zo ongeveer.
--- Vertaald door vertaalsysteem.nl ---
verspreiding van dit studiemateriaal is illegaal! (www.anti-piracy.nl)